Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Σαββατα

Βέβαια είναι και φορές που σε αγαπάω
και δεν ξέρω που να κρυφτώ
και σηκώνω το γιακά της μπλούζας μου και κρύβω το πρόσωπό μου
ή κοιτάω τον ουρανό και βάζω την κουκούλα στο κεφάλι μου
γιατί θα βρέξει
(πάντα την καθαρά Δευτέρα ελπίζαμε να μη βρέχει, για να πετάξουμε χαρταετό
τώρα ελπίζουμε να τη βγάλουμε μέχρι τη Δευτέρα  κι ας  βρέχει)
Δεν ξέρω που να κρυφτώ  και βάζω τις παλάμες στο πρόσωπό μου
έτσι ελπίζω να μη με γνωρίσεις
μα τα χέρια μου είναι δικά σου, κι οι παλάμες μου έχουν τις γραμμές από το μέτωπο που ακούμπησες πάνω τους
και  με καταλαβαίνεις, και περισσότερο με πλησιάζεις
Είναι οι φορές που σ αγαπάω και δεν ξέρω πώς
Γιατί το σπίτι μας ήταν μικρό, κι ο κόσμος ήταν μικρός,
και δεν κατάφερα να βρω τόπο να κρυφτώ, να μείνω και να περιμένω
να μεγαλώσω και να μάθω να αγαπάω  και να ρθω να σε βρω
Είναι το κρίμα
που αν δεν κρύβομαι στα χέρια σου δεν έχω άλλη κρυψώνα
και εκεί  δεν θα με χάσεις ποτέ
Είναι το κρίμα που δεν έχω υπομονή να περιμένω
και σ αγαπάω τώρα
και σ αγαπάω χτες και αύριο.
Με την κουκούλα στο κεφάλι για να μην καταλάβεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου