Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

το υπολοιπο

Κι εγω,να. ξεριζωνω απο το μολυβι μου τα εξι γραμματα.

θα τα ριξω στον καφε σου οταν δεν κοιτας, 
να τα χεις δικα σου για παντα. 

γιατι αυτη η πραξη της διαιρεσης μου θυμιζε παντα κρεμαλα.


και πως ολα αυτα να τα χωρεσω σε δυο στεγνες κι ηλιθιες λεξεις;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου